Прыватныя зборы

Знаходзячыся ў іншай краіне без ведання мовы і доўгага часу чакання прытулку — я не меў права працаваць. Пасля 5-ці месяцаў знаходжання ў турме, у мяне пачаліся сур'ёзныя праблемы са здароўем.

Мяне завуць Зміцер Дзікун і 4 сакавіка 2022 года ў мяне былі арыштаваныя родныя па справе «Светлагорскіх рэйкавых партызан». Майму брату далі 23 гады, мужу сястры 22 гады, брату цесця 21 год, а таксама — 450 базавых штрафу.

Я знаходжуся ў Польшчы на працягу двух гадоў, вярнуцца на Радзіму немагчыма. Нягледзячы на свой узрост, я змагла адаптавацца да жыцця ў новай краіне: часткова асвоіла польскую мову, сацыялізавалася, а таксама знайшла працу, якая дазваляла жыць.

Зміцер Лукомскі ў 2020 годзе прымаў актыўны ўдзел у перадвыбарнай кампаніі Святланы Ціханоўскай, быў актыўным удзельнікам акцый пратэстаў, неаднаразова падвяргаўся рэпрэсіям, пасля чаго быў вымушаны пакінуць Беларусь.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Дапамога патрэбная для сплаты запазычанасці за камунальныя паслуг, якія ўтварыліся на многія гады ў доме, дзе я была прапісаная, але не пражывала, бо мая маці была пазбаўлена бацькоўскіх правоў, пакуль я знаходзілася ў СІЗА. Па выніках суда — запазычанасць была падзелена паміж усімі чальцамі сям'і. Гэта закранула і мяне.

Вячаслаў Сліжыкаў памёр ад сардэчнай недастатковасці ў Латвіі, куды вымушаны быў з'ехаць пасля ранення святлошумавой гранатай падчас пратэстаў 10 жніўня 2020 г. У яго засталося трое дзяцей.

Першы час пасля зняволення — гэта, як аказалася, не толькі радасць, сустрэчы і аднаўленне сям'і, але яшчэ і стомленасць, змучанасць, стан прастрацыі і дэзарыентацыі. На волі да цябе прыходзіць поўнае ўсведамленне таго, што адбылося, ды і фізічнае здароўе не надта. Трэба аднаўляцца практычна ва ўсім.

Мяне завуць Настасся і ў верасні 2022 года была затрыманая амаль уся мая сям'я. Затрыманне праходзіла са стральбой, у выніку якой пацярпеў мой сабака. Сябры маёй сям'і да гэтага часу знаходзяцца ў зняволенні, а мне ўдалося экстрана пакінуць тэрыторыю Беларусі, дзе цяпер спрабую пабудаваць жыццё нанова.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Двое маіх дзяцей былі скараныя на пазбаўленне волі праз іх грамадзянскуюпазіцыі. Цяпер мне неабходна выходзіць на працу пасля дэкрэта і 50% заробку будзе сыходзіць на аплату штрафаў. Акрамя сыноў, у мяне таксама растуць тры непаўналетнія дачкі.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Майго мужа затрымалі ў красавіку 2022 года за каментары ў тэлеграме. Следства цягнулася 6 месяцаў і ў кастрычніку яго судзілі па шасці артыкулах. Рашэнне суда — 9 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму і выплата кампенсацыі маральнай шкоды ў памеры 2000 руб.

Пасля майго вызвалення першы намеснік начальніка РАУС паведаміў мне, што калі раней ім перашкаджаў закон, то цяпер ён можа знішчыць мяне і ўсю маю сям'ю ўсімі незаконнымі спосабамі. У сувязі з гэтым нашай сям'і давялося экстрана з'ехаць з Беларусі.

Знаходзячыся ў Беларусі, Ірына Далідовіч была падвергнутая пераследу з боку сілавых структур, што заахвоціла яе з'ехаць разам з непаўналетнімі дзецьмі ў Польшчу. Там сям'я змагла атрымаць міжнародную абарону, аднак цяпер аказанне дапамогі было прыпыненае. Сям'я будзе ўдзячная падтрымцы, каб выйсці з цяжкога становішча.

У першы дзень вайны прадпрымальнік Аляксандр ахвяраваў свае сродкі на падтрымку ВСУ. Пасля гэтага яго затрымалі і асудзілі за «фінансаванне тэрарызму». Цяпер Аляксандр вымушана знаходзіцца ў іншай краіне і мае патрэбу ў дапамозе на адаптацыю для сябе і сваёй сям'і

Сёлета, ва ўзросце 54 гадоў, я была вымушаная экстрана пакінуць Беларусь, каб захаваць сваё жыццё. У снежні 2022 года спазнала рэпрэсіі праз пратэсную дзейнасць і была незаконна асуджаная.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Мая сям'я пацярпела ад рэжыму. Разам з мужам я была затрыманая па артыкуле 342.1, пасля — адбывала пакаранне ў РНПЦ Псіхічнага здароўя на прымусовым лекаванні. Мяне звольнілі за тое, што знаходжуся ў спісах МУС як «экстрэмістка».

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

25 лютага я быў асуджаны за публічную абразу супрацоўніка і пакараны 2 гадаіт абмежавання волі з накіраваннем. У маёй жонкі інваліднасць і яна мае патрэбу ў штодзённай дапамозе. За час, што я знаходжуся ў няволі — у жонкі назбіраліся вельмі вялікія даўгі.

Я з'яўляюся грамадска-палітычнай актывісткай і мамай, якая выхоўвае дзіцяці ў адзіноце. Праз пераслед і прыгнёт была вымушаная пакінуць краіну разам з дзіцем, дзе атрымала міжнародную абарону. Цяпер трэба аплаціць арэнду і зрабіць медагляд — МРТ галаўнога мозгу.

Іна Шырокая — шматдзетная маці пецярых дзяцей, якая выхоўвае іх у адзіноце. Іна была вымушаная з'ехаць ад пераследу рэжыму пасля турэмнага зняволення, арышту маёмасці і атрымання статусу экстрэмісткі #1712. Цяпер яна мае патрэбу ў падтрымцы для адбудовы жыцця ў іншай краіне.

Я – палітзняволеная ў вымушанай эміграцыі, з двума дзецьмі 12 і 18 гадоў. Мой старэйшы сын студэнт гэтак жа, як і я — не можа вярнуцца ў краіну праз пагрозу крымінальнага пераследу. Я была незалежнай назіральніцай на выбарах у жніўні 2020 года і актыўна выказвала сваю пазіцыю супраць дыктатуры і вайны ва Украіне.

Мы з'яўляемся шматдзетнай сям'ёй з сямю непаўналетнімі дзецьмі. Бацьку і мужа нашай сям'і асудзілі па артыкулах 369 і 130 ч.1 па «справе Зельцэра», далі вялізны штраф і амаль два гады пазбаўлення волі. З прычыны неабходнасці выплаты штрафу наша сям'я сутыкнулася з вялікімі цяжкасцямі.

Разам з сям'ёй мы былі вымушаныя ўцякаць ад рэжыму ў суседнюю краіну. Жыццё ў эміграцыі – тая яшчэ радасць, за гэты час я сур'ёзна думаў што лепш турма, але назад дарогі проста няма. Ведаю, што ёсць людзі, якім горш нашмат, чым маім дзецям, але мне больш няма, дзе звярнуцца па дапамогу.

Пасля вызвалення Ганна Вішняк, застаўшыся без працоўнай тэхнікі (ноўтбук, тэлефон) і зусім без рэчаў, была вымушана пакінуць радзіму. Ганна мае патрэбу ў падтрымцы для таго, каб пачаць жыццё з нуля, а таксама — на рэабілітацыю здароўя пасля перыяду зняволення (моцна разбурыліся зубы).

Аляксей Галоўкін быў затрыманы 3 снежня 2020 года. У яго 2 група інваліднасці (гемафілічная поліартрапатыя), і, нягледзячы на складаны дыягназ, — яго асудзілі па 4 артыкулах КК РБ на 3 гады калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму.

Мяне завуць Андрэй Тупоўскі, разам з жонкай мы з'яўляліся актыўнымі ўдзельнікамі пратэсту ў Магілёве. На фоне псіхаэмацыйнага стрэсу, у маёй жонкі сталі з'яўляцца скаргі на перыядычнае «адключэнне прытомнасці», ёй быў пастаўлены дыягназ: генералізаванае трывожнае растройства, неўрастэнія, паўторныя сінкапальныя станы ў анамнезе.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Маці траіх дзяцей, актывістка «Еўрапейскай Беларусі», якая неаднаразова брала ўдзел у пратэстах 2020, адстойваючы свой выбар жыць у свабоднай і незалежнай Беларусі — патрапіла пад рэпрэсіі жорсткага дыктатара. 30 снежня была арыштаваная, а праз час яе занеслі ў «спіс тэрарыстаў».

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Пасля 2020 года за сваё меркаванне і выказванне думак я быў звольнены з дзяржаўнага прадпрыемства цягам года ў дачыненні да мяне былі вынесеныя прысуды па трох крымінальных справах (арт. 369 КК РБ). У цяперашні час мая сям'я адчувае вялікія фінансавыя цяжкасці, ў тым ліку — даўгі за штрафы.

Сям'я Дзмітрыя Кулакова вымушана экстрана змяніць жыллё ў іншай краіне і мае патрэбу ў дапамозе для арэнды новага месца пражывання. Нядаўна маці Дзмітрыя было неабходна таксама тэрмінова з'ехаць з Беларусі праз палітычны пераслед.