Зараз сям’я знаходзіцца ў Польшчы без сродкаў для існавання. Яны чакаюць рашэння па абароне, не могуць працаваць і хутка застануцца без часовага жылля.
Прыватныя зборы
Таццяна ўладкавалася хатняй работніцай у Варшаве і нядаўна ўпала з лесвіцы няўдала на бетонную падлогу. Цяпер ёй трэба аплачваць сваё лячэнне і аднаўленне, а ў гэты час працаваць яна не можа.
Пасля таго як у снежні 2025 года мяне выкінулі з Беларусі з групай палітзняволеных, я стараўся наладзіць жыццё нанова. Але ўвесну атрымаў траўму, якая адкінула мяне назад, і цяпер мне патрэбна дапамога.
Ганне 50 гадоў. Яна была дацэнтам, кіравала кафедрай ва ўніверсітэце і займалася праектамі, якія павінны былі зрабіць беларускія гарады лепшымі. Но ў 2023 годзе яе затрымалі, калі Ганна прыехала дадому праведаць маму.
Беларус зламаў ногу і просіць пра дапамогу, бо не можа працаваць і патраціў усе ашчаджэнні на лячэнне і арэнду жылля.
Беларускі добраахвотнік і баявы медык «Вакула» дапамагае эвакуяваць параненых і забяспечвае бяспеку групы на перадавой. Збор на абсталяванне, ад якога залежаць жыцці людзей
Мяне завуць Юрый Аверкаў. Мне 54 гады. Я былы палітзняволены, зараз жыву ў Варшаве. Я не рыхтаваўся да эміграцыі і не думаў, што прыйдзецца пачынаць жыццё з нуля за мяжой. Меня проста выкінулі з краіны без маёмасці і грошай, а з маім букетам хвароб я не магу знайсці працу і вымушаны прасіць аб дапамозе.
Алена Фаміна разам з сынам жыве ў Польшчы. Ён ужо паўналетні, але з дзяцінства мае інваліднасць і патрабуе пастаяннага догляду. Алена засталася без стабільнай працы, падпрацоўвае і даглядае дзіця. Ёй патрэбна падтрымка, каб працягнуць лячэнне сына, утрымаць жыллё і выбрацца з фінансавай ямы.
Экс-палітзняволены ў эміграцыі просіць экстранай падтрымкі, каб скончыць навучанне і ўладкавацца на пастаянную працу.