Мяне завуць Юрый Аверкаў. Мне 54 гады. Я былы палітзняволены, зараз жыву ў Варшаве. Я не рыхтаваўся да эміграцыі і не думаў, што прыйдзецца пачынаць жыццё з нуля за мяжой. Меня проста выкінулі з краіны без маёмасці і грошай, а з маім букетам хвароб я не магу знайсці працу і вымушаны прасіць аб дапамозе.
Былой палітзняволенай пасля прымусовага вывазу з Беларусі патрэбная дапамога на жыццёва неабходнае пратэзаванне зубоў, каб мець магчымасць харчавацца.
Адзін з галоўных фігурантаў «пінскай справы» пасля турмы эвакуяваўся ў Польшчу і просіць падтрымкі, каб пачаць працаваць і самастойна сябе забяспечваць.
Праз палітычны пераслед і наступную дэпартацыю без дакументаў за межы Беларусі Максім* на доўгія месяцы апынуўся разлучаны са сваёй сям’ёй. Яму патрэбна дапамога, каб перавезці сям’ю ў Літву і аб’яднацца з ёю.
Вадзім Каўшоў апынуўся ў калоніі пасля даносу і там сур’ёзна падарваў здароўе. Пасля вызвалення ўзнікла рызыка чарговага пераследу. Цяпер у 55 гадоў ён нанова асвойваецца ў новай краіне.
Алена Мяшчэракава ледзь не памерла ад кавіду, перажыла рэпрэсіі сілавікоў і была вымушаная з’ехаць з краіны. Калі Расія напала на Украіну, яна стала валанцёркай, але цяпер дапамога патрэбная ёй самой.
Ганне 50 гадоў. Яна была дацэнтам, кіравала кафедрай ва ўніверсітэце і займалася праектамі, якія павінны былі зрабіць беларускія гарады лепшымі. Но ў 2023 годзе яе затрымалі, калі Ганна прыехала дадому праведаць маму.
Зборшчык мэблі Аляксей Санчук у 2020 годзе далучыўся да пратэстнага руху. Разам з сябрамі ён ладзіў незвычайныя акцыі і быў адным з тых барабаншчыкаў, якія задавалі рытм пратэстам.
Алена Фаміна разам з сынам жыве ў Польшчы. Ён ужо паўналетні, але з дзяцінства мае інваліднасць і патрабуе пастаяннага догляду. Алена засталася без стабільнай працы, падпрацоўвае і даглядае дзіця. Ёй патрэбна падтрымка, каб працягнуць лячэнне сына, утрымаць жыллё і выбрацца з фінансавай ямы.