Прыватныя зборы

Андрусю Асмалоўскаму не атрымалася доўга заставацца ў эміграцыі, вярнуўся ў Беларусь у 2022–ім – і патрапіў у калонію. Цяпер мужчына пачынае новае жыццё ўжо другі раз і вельмі спадзяецца на дапамогу.

Пасля ўдзелу ў пратэстах Аляксандра прысудзілі да трох гадоў «хіміі». Ён падаў апеляцыю і, пакуль суд разглядаў яе, з’ехаў у Грузію, каб пазбегнуць пакарання. Пяць гадоў ён працаваў і жыў у гэтай краіне, пакуль у яго не пачаліся праблемы з дакументамі. Цяпер мужчыне патрэбная дапамога.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Пасля вызвалення з калоніі Аляксей апынуўся перад новым выпрабаваннем: ён не можа знайсці працу, а дома яго кожны дзень чакае мама з цяжкай анкалогіяй.

Таццяна ўладкавалася хатняй работніцай у Варшаве і нядаўна ўпала з лесвіцы няўдала на бетонную падлогу. Цяпер ёй трэба аплачваць сваё лячэнне і аднаўленне, а ў гэты час працаваць яна не можа.

Вадзім Каўшоў апынуўся ў калоніі пасля даносу і там сур’ёзна падарваў здароўе. Пасля вызвалення ўзнікла рызыка чарговага пераследу. Цяпер у 55 гадоў ён нанова асвойваецца ў новай краіне.

Мяне завуць Юрый Аверкаў. Мне 54 гады. Я былы палітзняволены, зараз жыву ў Варшаве. Я не рыхтаваўся да эміграцыі і не думаў, што прыйдзецца пачынаць жыццё з нуля за мяжой. Меня проста выкінулі з краіны без маёмасці і грошай, а з маім букетам хвароб я не магу знайсці працу і вымушаны прасіць аб дапамозе.

Ганне 50 гадоў. Яна была дацэнтам, кіравала кафедрай ва ўніверсітэце і займалася праектамі, якія павінны былі зрабіць беларускія гарады лепшымі. Но ў 2023 годзе яе затрымалі, калі Ганна прыехала дадому праведаць маму.

Алена Фаміна разам з сынам жыве ў Польшчы. Ён ужо паўналетні, але з дзяцінства мае інваліднасць і патрабуе пастаяннага догляду. Алена засталася без стабільнай працы, падпрацоўвае і даглядае дзіця. Ёй патрэбна падтрымка, каб працягнуць лячэнне сына, утрымаць жыллё і выбрацца з фінансавай ямы.

Дапамагчы камандзе