Вы напэўна памятаеце эмацыйны відэазварот акцёра Мікалая Стонькі «Я выходжу» ў лістападзе 2020 года, які ён запісаў пасля забойства Рамана Бандарэнкі. Праз гады беларус апынуўся ў цяжкім становішчы праз дэпрэсію і псіхалагічныя праблемы. Пакуль ідзе тэрапія, мужчыне патрэбная падтрымка.
Аляксандру Краўчуку з Кобрына 57 гадоў. Пасля арышту, калоніі і дэпартацыі з Беларусі ён разам з дачкой апынуўся без сродкаў да існавання. Аляксандру неабходная тэрміновая замена пратэза нагі, а таксама сродкі на жыццё.
Міграцыйныя органы Германіі згубілі дакументы Арцёма, а затым, не звяртаючы ўвагі на яго праблемы са здароўем, выслалі ў Гішпанію паводле Дублінскага пагаднення. Перанёсшы інсульт, мужчына трэці год змагаецца з бюракратыяй, каб легалізавацца.
Шматдзетная маці праз палітычны пераслед атрымала крымінальнае пакаранне і адбывала свой тэрмін у калоніі. Пасля вызвалення яе чакаў развод, беспрацоўе і безграшоўе. Яна апынулася ў адчайным становішчы і просіць аб падтрымце.
Кірыл і Караліна з'ехалі з Беларусі ў Літву, калі мужчыну прысудзілі чатыры гады «хіміі з накіраваннем» па «справе Гаюна». У Караліны рассеяны склероз, і пражыць без мужа гэты тэрмін яна б не змагла па стане здароўя. Сужэнцы просяць дапамогі, пакуль не змогуць самастойна працаваць.
Уладзіслаў збірае €10.000 на аўтамабіль для разведгрупы.
Пасля двух гадоў калоніі Таццяна з’ехала ў Польшчу. Але эміграцыя абярнулася для яе новым цяжкім этапам: больш за год яна жыла ў падвешаным стане, з пастаяннай трывогай і выдаткамі на юрыдычную дапамогу, якія пастаянна раслі. Таццяне патрэбна падтрымка, каб аплаціць паслугі адваката і юрыстаў.
Мяне завуць Алена Гнаўк, мне 68 гадоў, я былая палітзняволеная, пенсіянерка, удава і маці траіх дарослых дзяцей. Пасля вызвалення я апынулася ў вымушанай эміграцыі і цяпер спрабую выжыць.
На сваіх старонках у сацсетках Ганна публікавала пасты ў падтрымку Украіны. Хлопец, якому яна адмовіла ў рамантычных адносінах, у запале сказаў, што напіша на яе заяву ў міліцыю. Праз паўгода да Ганны прыйшлі сілавікі…