Аляксей Філімонаў апынуўся ў эміграцыі, як і многія, праз сваю грамадзянскую пазіцыю. У 2020 годзе ён працаваў на Мінскім трактарным заводзе, удзельнічаў у стачках і мірных пратэстных акцыях. За гэта трапіў на «суткі». У 2021 годзе разам з сям’ёй з’ехаў у Польшчу, асцерагаючыся крымінальнага пераследу.
Беларускі журналіст з’ехаў у Літву праз рызыку крымінальнага пераследу. Зараз ён ня можа знайсці працу па прафесіі і просіць дапамогі, каб аплаціць жыллё, побыт і прадукты.
Андрэй цяпер у эміграцыі, ягоная жонка з сынам — у Беларусі. Яны змогуць выехаць толькі пасля аперацыі хлопчыка, але лячэнне каштуе вялікіх грошай. Сям’я такой сумы не мае.
Вы напэўна памятаеце эмацыйны відэазварот акцёра Мікалая Стонькі «Я выходжу» ў лістападзе 2020 года, які ён запісаў пасля забойства Рамана Бандарэнкі. Праз гады беларус апынуўся ў цяжкім становішчы праз дэпрэсію і псіхалагічныя праблемы. Пакуль ідзе тэрапія, мужчыне патрэбная падтрымка.
Аляксандру Краўчуку з Кобрына 57 гадоў. Пасля арышту, калоніі і дэпартацыі з Беларусі ён разам з дачкой апынуўся без сродкаў да існавання. Аляксандру неабходная тэрміновая замена пратэза нагі, а таксама сродкі на жыццё.
Міграцыйныя органы Германіі згубілі дакументы Арцёма, а затым, не звяртаючы ўвагі на яго праблемы са здароўем, выслалі ў Гішпанію паводле Дублінскага пагаднення. Перанёсшы інсульт, мужчына трэці год змагаецца з бюракратыяй, каб легалізавацца.
Шматдзетная маці праз палітычны пераслед атрымала крымінальнае пакаранне і адбывала свой тэрмін у калоніі. Пасля вызвалення яе чакаў развод, беспрацоўе і безграшоўе. Яна апынулася ў адчайным становішчы і просіць аб падтрымце.
Кірыл і Караліна з'ехалі з Беларусі ў Літву, калі мужчыну прысудзілі чатыры гады «хіміі з накіраваннем» па «справе Гаюна». У Караліны рассеяны склероз, і пражыць без мужа гэты тэрмін яна б не змагла па стане здароўя. Сужэнцы просяць дапамогі, пакуль не змогуць самастойна працаваць.
Уладзіслаў збірае €10.000 на аўтамабіль для разведгрупы.