Алена Фаміна разам з сынам жыве ў Польшчы. Ён ужо паўналетні, але з дзяцінства мае інваліднасць і патрабуе пастаяннага догляду. Алена засталася без стабільнай працы, падпрацоўвае і даглядае дзіця. Ёй патрэбна падтрымка, каб працягнуць лячэнне сына, утрымаць жыллё і выбрацца з фінансавай ямы.
Міхаіл падчас разгону мірных пратэстаў у Мінску быў паранены і затрыманы, а праз некалькі месяцаў асуджаны да 3 гадоў «хіміі». Пасля вызвалення яму не атрымалася уладкаваць сваё жыццё ў Беларусі праз пастаянны пераслед з боку ўлад, і ён эміграваў са сваёй дзяўчынай у Польшчу.
Таццяне 54 гады. Да затрымання ў яе было стабільнае жыццё: праца галоўным бухгалтарам, уласная кватэра і толькі што выплачаная іпатэка. Но ў сакавіку 2023 года суд прысудзіў яе да чатырох з паловай гадоў калоніі па дзевяці палітычных артыкулах.
Транс-жанчына з Беларусі тэрмінова з’ехала ў Іспанію пасля ціску сілавікоў і пагроз. Зараз яна ў прытулку, але без грошай нават на базавыя патрэбы.
Зараз сям’я знаходзіцца ў Польшчы без сродкаў для існавання. Яны чакаюць рашэння па абароне, не могуць працаваць і хутка застануцца без часовага жылля.
71-гадовая беларуска, экс-палітзняволеная, просіць дапамогі на жыллё, ежу і лячэнне.
Экс-палітзняволены ў эміграцыі просіць экстранай падтрымкі, каб скончыць навучанне і ўладкавацца на пастаянную працу.
Валерыя – удава беларускага добраахвотніка і мама траіх дзяцей. Пасля смерці мужа ўся адказнасць за сям’ю лягла на яе плечы. Нягледзячы на працу, даходу ледзьве хапае на ежу і паўсядзённыя выдаткі. Сям’я патрабуе дапамогі.
Уладзіслаў Яцэнка трапіў за краты за падтрымку Украіны ў 2022 годзе. У эміграцыі ён хоча пачаць сваю справу і рабіць тату, як і да арышту. Але ўсё гэта патрабуе сур’ёзных укладанняў, якіх пакуль няма.