Праз палітычны пераслед і наступную дэпартацыю без дакументаў за межы Беларусі Максім* на доўгія месяцы апынуўся разлучаны са сваёй сям’ёй. Яму патрэбна дапамога, каб перавезці сям’ю ў Літву і аб’яднацца з ёю.
Пара з’ехала з Беларусі, ратуючыся ад пагрозы крымінальнага пераследу. Для афармлення віду на жыхарства ў Іспаніі ім патрэбная дапамога, каб аплаціць падрыхтоўку дакументаў і суправаджэнне іміграцыйнага спецыяліста.
Былой палітзняволенай пасля прымусовага вывазу з Беларусі патрэбная дапамога на жыццёва неабходнае пратэзаванне зубоў, каб мець магчымасць харчавацца.
Алена Мяшчэракава ледзь не памерла ад кавіду, перажыла рэпрэсіі сілавікоў і была вымушаная з’ехаць з краіны. Калі Расія напала на Украіну, яна стала валанцёркай, але цяпер дапамога патрэбная ёй самой.
Мяне завуць Дэн. Я трансгендарны мужчына з Менска. Да ад'езду з Беларусі я маляваў коміксы, вучыўся мастацтву татуіроўкі і марыў стаць прафесійным тату-майстрам. Цяпер мая галоўная мара значна прасцейшая: мець бяспечнае жыллё, атрымліваць неабходныя лекі і нарэшце пачаць жыць, а не пастаянна змагацца за выжыванне.
Адзін з галоўных фігурантаў «пінскай справы» пасля турмы эвакуяваўся ў Польшчу і просіць падтрымкі, каб пачаць працаваць і самастойна сябе забяспечваць.
Зборшчык мэблі Аляксей Санчук у 2020 годзе далучыўся да пратэстнага руху. Разам з сябрамі ён ладзіў незвычайныя акцыі і быў адным з тых барабаншчыкаў, якія задавалі рытм пратэстам.
У васемнаццаць гадоў Алег удзельнічаў у пратэстах у Пінску і правёў у турме больш за пяць гадоў, з іх два гады ў ізалятары. У снежні 2025 года беларуса прымусова дэпартавалі, зараз ён пачынае жыццё ў эміграцыі, просіць аб падтрымцы, каб прайсці навучанне і зарабляць на жыццё.
Андрусю Асмалоўскаму не атрымалася доўга заставацца ў эміграцыі, вярнуўся ў Беларусь у 2022–ім – і патрапіў у калонію. Цяпер мужчына пачынае новае жыццё ўжо другі раз і вельмі спадзяецца на дапамогу.