Жанчына за дапамогу палітзняволеным сама апынулася асуджаная на вялікі тэрмін і штраф. Яна страціла спачатку мужа, потым памёр сын. Пасля страт і турмы яе здароўе зусім пахіснулася, а утрыманні на штраф са сціплага заробку паставілі яе на мяжу галечы.
Дзмітрыя цкавалі і збівалі за тое, што ён гей, а потым супраць волі закрылі ў псіхбальніцы. У ліпені ён уцёк у Польшчу. Дазвол на працу ў яго ўжо ёсць, але выбрацца з лагера для ўцекачоў без дапамогі ён не можа.
Алесь і Таццяна разам 25 гадоў. Іх затрымалі ў адзін дзень, і больш за чатыры гады яны не бачылі адно аднаго, але так і не перасталі кахаць. Цяпер сям'я нарэшце разам у Варшаве і пачынае жыццё з нуля.
Таццяна правяла 301 дзень у СІЗА за перадачы палітзняволеным, а потым уцякла з Беларусі, пераплыўшы Нёман. У гэтым годзе ў яе сына знайшлі пухліну, і пакуль яна аплочвала абследаванні, назапасіліся даўгі.
Юрыст, які «касіў» ад арміі і працаваў выхавальнікам у дзіцячым садзе, у 2022 годзе сам прыйшоў у пасольства Украіны прасіцца на фронт. Цяпер у разведгрупы Уладзіслава сапсавалися дзве машыны, і да зімы іх трэба адрамантаваць.
Артур адседзеў шэсць гадоў за кратамі і з’ехаў у Польшчу, каб не атрымаць новы тэрмін. Пакуль ён чакаў дакументы, на падпрацоўцы моцна пашкодзіў руку. Цяпер яму патрэбная дапамога на жыллё і ежу, пакуль ён лечыцца і чакае дазволу на працу.
Былы спартсмен-каратыст Дзяніс адбыў чатыры гады калоніі за ўдзел у пратэстах. Уцякаючы ад новых дапытанняў, ён з’ехаў у Польшчу, дзе зараз чакае міжнародную абарону і не мае права афіцыйна працаваць. Дзянісу патрэбная дапамога на арэнду кватэры і ежу, пакуль афармляюцца дакументы.
Амаль пяць гадоў Леў дамагаўся абароны ў Грузіі, а ў верасні яго проста з міграцыйнай службы выслалі ў Арменію. Праца і аплочанае жыллё засталіся ў Грузіі. Цяпер Леў афармляе дакументы, шукае працу і просіць падтрымаць яго ў першыя месяцы на новым месцы.
У траўні 2026 года Аляксей нелегальна перайшоў мяжу з Літвой праз балота, каб не патрапіць у калонію. Пасля ўцёкаў у яго пачаліся сур’ёзныя праблемы з сэрцам. Цяпер ён шукае пастаянную працу і просіць падтрымаць яго, пакуль не стане на ногі.