Былая палітзняволеная пенсіянерка праз «крымінальнае» мінулае апынулася ў сацыяльнай і фінансавай ізаляцыі. Пасля турмы ад яе адвярнуліся блізкія, а без працы, жывучы на маленькую пенсію, яна ледзь зводзіць канцы з канцамі. Ёй патрэбна падтрымка на аднаўленне здароўя і ранейшага жыцця.
Пасля сур'ёзнай траўмы беларус аказаўся прыкаваны да ложка і часова не можа працаваць. Праз ўмовы дамовы з працадаўцам ён не атрымаў страхавой кампенсацыі, і яго сям'я засталася амаль без сродкаў на час аднаўлення.
Былы палітзняволены пасля турмы, эміграцыі і доўгага перыяду стрэсу апынуўся ў цяжкім псіхалагічным стане: у яго дыягнаставана трывожна-дэпрэсіўнае расстройства і ПТСР. Зараз яму патрэбна дапамога на лячэнне і арэнду жылля, каб аднавіцца і зноў мець магчымасць працаваць.
Жонка беларускага добраахвотніка, які загінуў у 2025 годзе на фронце, засталася адна з малым дзіцём у Кіеве. У яе няма падтрымкі, стабільнага даходу, а здароўе пасля родаў да канца не аднавілася. Сям'і патрэбна дапамога на жыллё, лячэнне і базавыя выдаткі.
За дэананімізацыю супрацоўнікаў дзяржаўных органаў і сілавікоў Паўла адправілі ў ПК-22 на тры з паловай гады. Прымусіўшы напісаць прашэнне аб памілаванні, супрацоўнікі органаў працягвалі і на волі ціск і нагляд. Павел быў вымушаны з'ехаць з Беларусі.